نقدشوندگی چیست؟

نقدشوندگی یکی از مفاهیم پایه و تعیین‌کننده در بازار سرمایه است و نقش مهمی در تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران دارد. در بازار بورس ایران، نقدشوندگی به‌طور عملی به این معناست که سرمایه‌گذار بتواند یک دارایی را در زمان موردنظر خود خرید یا فروش کند، بدون آن‌که برای خروج از آن مجبور شود دارایی خود را با قیمتی کمتر از ارزش واقعی به فروش برساند.

۱. حجم و ارزش معاملات:
هرچه حجم و ارزش معاملات یک دارایی بالاتر باشد، انجام معامله آسان‌تر است و نقدشوندگی افزایش می‌یابد. در بورس ایران، بررسی ارزش معاملات روزانه یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای ارزیابی نقدشوندگی است.

۲. عرضه و تقاضا:
وجود خریداران و فروشندگان فعال باعث می‌شود معاملات سریع‌تر انجام شوند و صف‌های طولانی شکل نگیرد. عدم تعادل عرضه و تقاضا معمولاً به ایجاد صف‌های خرید یا فروش منجر می‌شود.

۳. شفافیت اطلاعات:
دسترسی به اطلاعات شفاف و به‌موقع، تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران را تسهیل می‌کند و به افزایش معاملات کمک می‌کند. بازارهای شفاف‌تر معمولاً از نقدشوندگی بالاتری برخوردار هستند.

نقدشوندگی در انواع دارایی‌های بازار سرمایه:
در بازار سرمایه، دارایی‌ها از نظر نقدشوندگی شرایط متفاوتی دارند. برای مثال:
• سهام شرکت‌های بزرگ معمولاً نقدشوندگی بالاتری نسبت به شرکت‌های کوچک دارند.
• صندوق‌های سرمایه‌گذاری قابل معامله (ETF) به دلیل تنوع دارایی و حضور بازارگردان، معمولاً نقدشوندگی باثبات‌تری نسبت به بسیاری از سهام دارند.
این تفاوت‌ها باعث می‌شود سرمایه‌گذار هنگام انتخاب دارایی، نقدشوندگی را متناسب با هدف سرمایه‌گذاری خود در نظر بگیرد.

نقدشوندگی به معنای امکان اجرای تصمیم سرمایه‌گذار است، نه صرفاً ثبت سفارش. دارایی‌ای که امکان خروج واقعی از آن وجود نداشته باشد، حتی با بازده بالا، می‌تواند ریسک عملی ایجاد کند.
به همین دلیل، نقدشوندگی باید در کنار ریسک و بازده، یکی از معیارهای اصلی در تحلیل و انتخاب دارایی‌ها در بازار سرمایه در نظر گرفته شود.